Spoldzielcy

Podstawą prawną istnienia spółdzielni socjalnej jest posiadanie przez nią określonej liczby członków. Nie jest to ilość konkretnie narzucona, ale warto podkreślić, iż podmiot ten nie może mieć mniej niż 5 osób, a także nie więcej niż 50. Jeżeli przekroczy te poziomy, wówczas podlega likwidacji. Generalnie istotne jest również, aby spółdzielnia socjalna dysponowała członkami, którzy wykazują pewne czynniki – są niepełnosprawni fizycznie, mają choroby psychiczne, są bezrobotni trwale, mają realne zagrożenie całkowitego wykluczenia społecznego, są więźniami opuszczającymi zakład karny i mającymi wyraźne kłopoty z ponowną integracją w społeczeństwie czy też uchodźcami, którzy nie mogą odnaleźć się w obcym kraju. Generalnie krąg tych osób, które można uznać za założycieli i pracowników spółdzielni socjalnych jest naprawdę szeroki. Możliwe jest też zatrudnienie w spółdzielni ludzi, którzy nie posiadają statusu wykluczenia, ale poprzez posiadaną wiedzę, doświadczenie na koncie czy nawet konkretne umiejętności są bardzo pomocni instytucji spółdzielni. Liczba takich osób w spółdzielni nie powinna jednakże zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi przekroczyć grona 50 procent wszystkich założycieli instytucji. Członkami dopuszczalne jest też, aby były rozmaite organizacje pozarządowe, które mają na celu działanie na rzecz społeczny, ale nie osiągając w ten sposób żadnego zysku. Przykładem takich organizacji, jakie mogą ubiegać się o pozwolenie na założenie spółdzielni socjalnej są kościelne osoby prawne, powiaty, gminy czyli jednostki samorządu terytorialnego a także rozmaite stowarzyszenia i fundacje.

Źródło: